Bereken doorbuiging, reacties en buigend moment.
Voer de balklengte in, de elasticiteitsmodulus (E) van het materiaal en het traagheidsmoment (I). Voor staal is E doorgaans 200-210 GPa.
Voer de aangrijpende belasting in (puntlast of gelijkmatig verdeelde belasting - UDL). Kies de oplegvoorwaarde: enkelvoudig opgelegd, uitkragend of beide einden ingeklemd.
De tool geeft de maximale doorbuiging (δ) en rotatie (θ). Zorg dat de doorbuiging binnen de grenzen van de bouwvoorschriften blijft (bijv. L/360 voor vloerbalken).
Voor dezelfde totale belasting W op een overspanning L levert een enkele centrale puntlast M = WL/4 op, terwijl het verspreiden van diezelfde totale belasting als een gelijkmatige belasting de piek halveert tot wL²/8 = WL/8. De belasting in het midden concentreren is dus het zwaardere geval, daarom is een puntlast in het midden de gebruikelijke worstcasecontrole.
Een centrale puntlast buigt door met δ = PL³/48EI; een gelijkmatige belasting met δ = 5wL⁴/384EI. Bijvoorbeeld: een stalen balk van 6 m (E = 200 GPa) met I = 8,36×10⁷ mm⁴ onder 10 kN/m buigt ongeveer 10,1 mm door in het midden — een verhouding L/594 die de L/360-vloergrens haalt.
De reacties verdelen een puntlast omgekeerd evenredig met de afstand: R₁ = Pb/L en R₂ = Pa/L, waarbij a en b vanaf elke oplegging worden gemeten. De oplegging dichter bij de last draagt het grootste deel, en de twee reacties tellen door verticaal evenwicht altijd op tot de aangrijpende last.
Bouwvoorschriften begrenzen de doorbuiging onder veranderlijke belasting van vloerelementen op L/360 — 16,7 mm op een overspanning van 6 m — om gescheurde afwerkingen en een verend gevoel onder de voeten te voorkomen. Grenzen voor daken en totale belasting zijn doorgaans ruimer (L/240 of L/180); vergelijk de berekende δ met de verhouding die je toepassing vereist.