คำนวณการตัด birdsmouth
ป้อนความลึกจริงของจันทันเป็นนิ้ว (7.25 สำหรับ 2×8, 9.25 สำหรับ 2×10) มุมความลาดหลังคาเป็นองศา และความกว้างแปรองอเส — โดยทั่วไป 3.5 นิ้วสำหรับแผ่นบน 2×4 รอยตัดที่นั่งทำให้เท่ากับความกว้างแผ่นเพื่อให้จันทันวางเต็มบนผนัง
ความสูงของรอยตัดดิ่งมาจากเรขาคณิต: ความกว้างที่นั่ง × tan(มุมลาด) ที่ 26.6° (ความลาด 6/12) ที่นั่ง 3.5 นิ้วสร้างรอยตัดดิ่งประมาณ 1.75 นิ้ว เหลือความสูงเหนือแผ่น (HAP) 5.5 นิ้วบนจันทัน 2×8
การตรวจสอบรอยบากเป็นไปตาม IRC R802.6: ความลึกการตัดต้องไม่เกินหนึ่งในสามของความลึกจันทัน สำหรับ 2×8 ขีดจำกัดประมาณ 2.42 นิ้ว; เครื่องคำนวณแสดงคำเตือนเมื่อใดก็ตามที่รอยตัดดิ่งเกินขีดจำกัดนั้น ซึ่งเกิดขึ้นที่ความลาดชันหรือแผ่นกว้าง
HAP คือความลึกจันทันที่เหลืออยู่เหนือที่นั่งหลังจากตัดรอยบาก: ความลึกจันทันลบความสูงรอยตัดดิ่ง เป็นความลึกเชิงโครงสร้างที่รับการดัดข้ามแปรองอเสจริงๆ ดังนั้นช่างจึงทำเครื่องหมายไว้บนจันทันทุกตัวเพื่อให้ระนาบหลังคาสอดคล้องกัน
เครื่องคำนวณใช้กฎหนึ่งในสามจาก IRC R802.6: ความลึกรอยบากต้องไม่เกินความลึกจันทัน ÷ 3 นั่นอนุญาตประมาณ 2.42 นิ้วบน 2×8 (ลึก 7.25 นิ้ว) และ 3.08 นิ้วบน 2×10 (ลึก 9.25 นิ้ว)
ความลึกรอยบากเท่ากับความกว้างแผ่น × tan(มุม) และแทนเจนต์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วตามความลาด ที่ 45° ที่นั่งเต็ม 3.5 นิ้วสร้างรอยบาก 3.5 นิ้ว — มากกว่าหนึ่งในสามของแม้แต่ 2×10 — ดังนั้นจึงต้องมีที่นั่งตื้นกว่าหรือจันทันลึกกว่า
ใช้ความกว้างของพื้นผิวรองรับ ปกติคือแผ่นบน: 3.5 นิ้วสำหรับโครง 2×4 หรือ 5.5 นิ้วสำหรับโครง 2×6 เครื่องคำนวณตั้งรอยตัดที่นั่งเท่ากับค่านี้ ดังนั้นแผ่นที่กว้างกว่าจะเพิ่มความลึกรอยตัดดิ่งโดยตรง