คำนวณการโก่งตัวและโมเมนต์ยึด
ป้อนความยาวคาน มอดุลัสของยัง (E) ของวัสดุ และโมเมนต์ความเฉื่อย (I) สำหรับเหล็ก ค่า E โดยทั่วไปอยู่ที่ 200-210 GPa
ป้อนน้ำหนักบรรทุกที่กระทำ (น้ำหนักแบบจุด หรือ น้ำหนักแผ่กระจายสม่ำเสมอ - UDL) เลือกเงื่อนไขที่รองรับ: คานช่วงเดี่ยว คานยื่น หรือ ปลายยึดแน่นทั้งสองด้าน
เครื่องมือจะให้ค่าการแอ่นตัวสูงสุด (δ) และการหมุน (θ) ตรวจสอบให้แน่ใจว่าการแอ่นตัวอยู่ในขีดจำกัดที่กำหนดโดยข้อบังคับอาคาร (เช่น L/360 สำหรับคานพื้น)
น้ำหนักแบบจุดที่ปลายทำให้ปลายอิสระแอ่นตัว δ = PL³/3EI สิบหกเท่าของ PL³/48EI ของคานเดียวกันที่รองรับแบบช่วงเดี่ยวบนช่วงเดียวกัน น้ำหนักทั้งหมดต้านโดยปลายยึดแน่นเพียงปลายเดียวที่ทำงานแบบคานยื่น ดังนั้นคานยื่นจึงยืดหยุ่นกว่ามากและเกือบจะถูกกำหนดด้วยการแอ่นตัวมากกว่าความเค้นเสมอ
อยู่ที่จุดรองรับยึดแน่น (โคน) เสมอ ไม่เคยอยู่ที่ปลายอิสระ น้ำหนักแบบจุดที่ปลายให้โมเมนต์โคน M = PL; น้ำหนักสม่ำเสมอให้ M = wL²/2 ตัวอย่างเช่น น้ำหนัก 5 kN ที่ปลายคานยื่น 2 ม. สร้างโมเมนต์ 10 kN·m ที่ผนัง ซึ่งเป็นที่ที่ต้องกำหนดขนาดหน้าตัดและการเชื่อมต่อ
เป็นมุมที่ปลายอิสระหมุนจากแนวราบ: θ = PL²/2EI สำหรับน้ำหนักที่ปลาย หรือ wL³/6EI สำหรับน้ำหนักสม่ำเสมอ น้ำหนักปลาย 5 kN บนคานยื่นเหล็ก 2 ม. (E = 200 GPa, I = 8.36×10⁷ mm⁴) หมุนประมาณ 0.0006 rad ความชันสำคัญสำหรับวัสดุหุ้ม กระจก และสิ่งใดก็ตามที่ยื่นออกไปไกลกว่าปลาย
ได้ ด้วยโมเมนต์ปลายที่กระทำ M₀ แรงปฏิกิริยาเป็นศูนย์ โมเมนต์คงที่ M₀ ตลอดความยาวทั้งหมด ปลายแอ่นตัว M₀L²/2EI และการหมุนที่ปลายคือ M₀L/EI กรณีนี้มีประโยชน์สำหรับการตรวจสอบน้ำหนักเยื้องศูนย์หรือโมเมนต์ราวระเบียงที่ถ่ายเข้าสู่คานยื่น